La canción ha terminado pero la melodía persistirá
Mi 50% se ha ido, el otro 50% se queda para no olvidarte nunca. Para nuestra pròxima vida te pido como hermana. Que privilegio y orgullo haber vivido contigo.
Te quiere
Tu hermanA
Askotan ez genuen hitzik behar baina inoiz maite ez den bezala zen gurea. Bakarrik utzi nauzu. Ez dakit jakingo dudan baina andrea, ama, alaba esta ahizparena egiten saistuko nariz. Urte luz e hauetan zurekin bizi dudana ohorea izan da. Ez zara inoiz nire bizitzatik desagertuko.
Tu alegria y los buenos momentos compartidos nos ha dejado un recuerdo
Imborrable. Descansa en paz
Eras tan intensa, lo llenabas todo, tanto, que nos dejas un enorme vacio. Gracias por tu amistad.
Hola Fini…..,te has llevado parte de mi corazón contigo…No sé cómo voy a ir en mi coche a bailar,mirando tu asiento vacío…
Sin ver tu sonrisa y escuchar tu »hola chiquitina».
Conocerte ha sido una de las cosas mejores que me han pasado y poder compartir contigo risas,momentos duros y confidencias que se quedarán en mi corazón.
Te quise enseguida de conocerte porque eras sencilla y maravillosa por dentro y por fuera.Tu amistad estará siempre conmigo.
Hoy me despido de ti,como solías despedirte tú de mi…
«Adiós potxoli,adiós cariño…»
Espero que estés bien allá donde hayas ido de viaje…
Te echaremos de menos……
FUE FACIL CONOCERTE Y QUERERTE FINI PERO QUE DIFICIL VA A SER OLVIDARTE .
Fini, te considero una tía y aunque te hayas ido, nunca olvidaré los recuerdos vividos: las embrujadas, las cabañas, cuando nos decías que acabaríamos debajo del olivo ( y así lo hicimos), vacaciones varias… y por supuesto, mi último recuerdo tuyo, tú luciendo ese vestido de Grease que te hizo tu ama cuando tenías 13, bailando con mi ama al ritmo de la música.
Nire maitasun osoa zuri, eta momentu honetan bereziki, animo ta muxu asko nire lagun Ana, Paula ta Pedrorentzat.
Cariñín, qué solos nos dejas a los salseros!!! Con lo elegante que eres bailando y lo que hemos disfrutado juntos…desde el respeto. Bailar no será lo mismo para mí sin ti. En estos dos años he conocido a una maravillosa persona. Gracias por compartir esos pequeños momentos al son de la música. Siempre en nuestros corazones .Un besazo a tu familia que ha sido tan afortunada de disfrutarte. Luis
Hoy es un día muy triste en nuestras vidas
Eras vital jovial una torbellino daba gusto compartir contigo cualquier momento
Prima fini te vamos a echar mucho en falta nos quedamos con los buenos momentos que hemos compartido en familia …. recuerdo el que pasamos en la huerta cantando como locas con el acordeón de Juanito
Siempre en nuestros corazones
Juanito y Angelines
Fini, no sera facil olvidar esa amplia sonrisa y ese vitalismo que lo impregnaba todo .
Allí donde estés, seguro que cada nochevieja encuentras la forma de hacerte presente entre nosotros para seguir dejándonos huella.
La cita es ineludible, acuérdate.
Siempre fuiste la que nos ponías firmes a los hermanos porque siempre fuiste como una madre, una hermana ,una amiga y siempre lo serás en mi corazón, gracias cuñada
Hemos compartido muy buenos momentos contigo y con Pedro.Nunca te olvidaremos.Alli donde estes,llevaras la alegria
Pura alegría, con tu sonrisa de oreja a oreja, llena de vitalidad, siempre has estado en los momentos más importantes (y menos) de nuestras vidas, no eras una amiga de la ama, eras LA FINI, una segunda ama. Tantas historias…y un último recuerdo, qué ilusión cuando viniste a la fiesta radiante de los años 50. Siempre vas a tener tu huequito especial en mi corazón.
Eutsi gogor familia. Asko maite zaituztegu.
Quedará por siempre el recuerdo de tu eterna sonrisa. Y aunque no te podamos ver, sé que nos acompañarás siempre. Gracias por haber formado parte de nuestras vidas. Ya te echo de menos… Te quiero Fini.
Josefina, esta vez, déjame hablar a mi, aunque sea sólo para decirte, “te quiero”.
Escucha amiga, no me interrumpas, se me emborrona la mirada y no es fácil, no es fácil decirte adiós.
Me enfrento a un papel en blanco y a una lluvia de recuerdos de muchos años atrás, al vacío de tu ausencia y al eco de tu voz. Me enfrento al miedo a olvidarte y a un mañana sin tu luz. No es fácil decirte adiós.
Pídeme un libro, aunque todavía no haya salido, yo te lo busco.
Son cosas nuestras, «tu y yo lo sabemos», no es fácil decirte adiós.
No quiero poner un punto, una coma me va bien, lo siento, no puedo, no puedo decirte adiós.
Has sido demasiado importante para mi, como para acabar así. Lo siento, no puedo, no puedo decirte adiós…..
Pd. A y 25, como siempre, yo te busco y si llueve, coge mi brazo…..
Fini, hemos pasado unos maravillosos años en el camping de Olite, nuestras barbacoas , nuestros paseos, los vinos por Olite, esa sonrisa que es especial , has comenzado el viaje demasiado pronto , siempre tendrás un huequito especial en nuestro corazón
Maite y Javier
Fini, hoy en Xerta, el cielo está triste.
Los pájaros amenizan tu nuevo viaje. Los naranjos te regalan su perfume y piden al viento lo lleve hacia ti.
El azahar viste de blanco nuestro oscuro despertar.
Hoy, nuestra turbada mente busca en los baúles de su memoria todo lo que sepa a ti: tu alegría, tu vitalidad, tu sonrisa, tu voz…
Fini, hoy en Xerta, el cielo llora por ti.
Fins sempre!!
Toni y Lidia
Mami, no entiendo qué ha pasado. Parece una pesadilla pero no me despierto nunca…
Cómo no te voy a volver a ver? Con tus pelos de payasete que te reconocía a kilómetros… o las trescientas veces que me enseñabas vestidos o disfraces para tus cenas…
Cómo no te voy a volver a escuchar? Cuando me contabas lo contenta que estabas con vuestra “Sunli” y todos los sitios a los que podíais ir… y más ahora que el aita tenía todo el tiempo del mundo…
Cómo no me vas a volver a decir lo feliiiiizzz que eres en salsa y lo muchisimo que disfrutas…
Cómo no vas a volver a preguntarme cuándo vuelvo y cuántas maletas me traigo porque “Ana que ya no cabemos, elige: o tus cosas o tu” ,porque sabes que soy un desastre y como dices tu “arraso por donde paso”…
Cómo no me va a volver a llegar un whatsapp tuyo Ama? Esos parrafones eternos e interminables diarios, sin puntos ni comas ni tiempo para respirar.
Cómo no vas a volver a abrir nuestras puertas los fines de semana a Paula y a mi al grito de : “chicaaas Zanfarrancho de combate, venga!”
Cómo no voy a poder volver a tocarte Ama?
Te echamos muchisimo de menos, eras el motor de esta familia…
Nunca he tenido una amiga como tu Ama, siempre te he contado todo y lo seguiré haciendo. Nadie sabe tanto de mi como tú, yo siempre digo : mi ama sabe lo que me pasa antes de que me pase. Siempre has tenido algo de bruja…
Tranquila porque voy a ayudar a Paula y al aita todo lo que pueda, y ellos a mi también. Pero Ama tu hueco es enorme. Enorme.
Gracias por ayudarnos siempre a todos en todo, SIEMPRE, aunque dijeras que no lo pensabas hacer. Siempre.
Como ha dicho Elena, ni en mi peor pesadilla me hubiera imaginado esto. Pero está pasando, te has ido y nosotros te necesitamos muchisimo.
Haremos lo que podamos.
Pero nunca nunca te vamos a olvidar.
Nunca.
Agur ama, has tenido una despedida preciosa, te hubiera encantado.
Ez zaitugu inioiz ahaztuko
Te quiero mucho Mami
Te queremos y te vamos a hechar de menos y siempre estaras en nuestros corazon y desde hay arriba esperamos que nos sigas cuidando como lo has estado haciendo te queremos
Querida Fini,
Siento la necesidad de dedicarte unas palabras de despedida porque hace apenas 3 semanas pudimos estar juntas y nos despedimos simplemente hasta la próxima, con ilusión de volvernos a ver, compartir risas, confidencias y consejos. Consejos que siempre tendré en cuenta, pues venían de una mujer sabía, de una mujer con mirada de madre que siempre se ha alegrado de mis logros y sentido mis tristezas.
Hoy nos ha tocado decirte hasta siempre, pero tu energía, tu alegría y tu cariño permanecerá en nuestros corazones. Será imposible olvidarte porque eres tremendamente auténtica y porque cada vez que esté con tu Anita, te veré a ti, pues bien sabes que sois como dos gotas de agua y me chifla ver lo iguales que sois.
Seguro que debes estar muy orgullosa de los tuyos porque te han preparado una despedida preciosa, tal y como tú mereces.
Me quedan por hacerte algunas promesas:
-Te prometo que nunca dejaré de ser tan desordenada, aunque echaré de menos que me preguntes: qué Sarita? Todavía sigues siendo tan desastre como tu amiga?
-Te prometo que Ana y yo seguiremos patentando nuestro propio dialecto con su correspondiente acento.
-Te prometo, sobre todo, que siempre cuidaré de Anita y nunca la soltaré de la mano.
Hasta siempre Fini! Gracias por ser como eres.
Josefina, que extraño se nos hara no coincidir contigo a la entrada o salida del trabajo y no poder compartir un saludo o una pequña conversacion que contigo siempre se convertia en un momento lleno de optimismo y vitalidad.
Nos cuesta entender lo que te ha pasado..
Nunca olvidaremos tu amplia y jovial sonrisa.
Mila y Alfredo
Eras como esa flores nuestra luz y siempre podiamos contar contigo siempre estabas para escucharnis y apoyarnos te queremos y siempre estaras con nosotros . Nos dabas fuerza
No quiero que te Marchites quiero que sigas Floreciendo como las Flores en Nuestro Corazones en la Familia en los amigos y en todos los que te queremos. Hasta Pronto Besos
Ni en la más terrible de mis pesadillas podría haberme imaginado estar aquí hoy escribiendo sobre mi hermana. Esto ha sido un tiro directo a mi línea de flotación. Tocada y hundida.
Hemos sido como sol y la Luna, diferentes pero complementarias, y sobre todo imprescindibles.
Siempre me reprochó que le fastidié su adolescencia porque la tuvo que pasar cuidándome. Seguro sólo que fueron un par de tardes, pero es que a exagerada no le ganaba nadie. Ni a exagerada, ni a simpática, ni a cariñosa, ni a divertida, ni a entregada ni a buena persona. A su paso todo campanilleaba con una alegre melodía. Su chispa era especial.
Si algo destacaba en ella era esa capacidad de preocupación constante por todo y por todos. Su mundo solo estaba en equilibrio cuando ella lo tenía todo contratado, y eso nos ha permitido a muchos tener una vida despreocupada y tranquila, ya estaba ella para resolverlo todo. Siempre generosa con su tiempo y su vida a todos ayudaba y apoya, y somos muchos los que podemos corroborarlo. ¿Qué habríamos hecho sin ti en tantas ocasiones?
Llevaba cada uno de sus roles en la vida a la máxima expresión, no era amiga, era la mejor amiga, no era compañera, era la compañera que todos querían, no era hija, era la hija imprescindible, no era hermana, era la hermanísima, no era esposa, era la pareja ideal, no era madre, era la madre tierra.
Con su carácter jovial y fatalista lo llenaba todo, y el vacío que deja en nuestras vidas es inmenso, yo le he empezado a llamar “mi zona cero”.
Es por ello que en estos momentos es cuando más unidos tenemos que estar, cuando más nos tenemos que apoyar, porque ni por un segundo podemos permitirnos el lujo defraudarla. Ella no lo haría.
Ha sido todo un honor y un privilegio haberte conocido hermana, y haber compartido este tiempo contigo que nunca pensamos fuera a ser tan breve. Son tantas las cosas que se quedaron pendientes…
La música ha terminado, pero tu melodía permanecerá siempre conmigo.
Agur tata, mi potxoli.
Hola potxoli!!! Hoy cojo prestado tu saludo, quiero que suene tan bonito como cuando tu lo decías ,a la vez que me reñias por llegar tarde a nuestros encuentros de conversaciones intensas…conversaciones alrededor de un vino blanco donde queríamos ponernos al día de nuestras vidas ,con esa intensidad tuya de querer saber… de querer contar..había que pedir la vez.Que bonito ha sido reirme contigo …y llorar también .Conocerte ,sentirte disfrutarte, en definitiva VIVIRTE!!! Ha sido encantador y te llevo dentro de mi como un talismán de los momentos compartidos contigo .Bueno txikitina!!!(otra vez prestado)creo que te lo dije no lo se… pero si no lo hago ahora :GRACIAS por todo y TE QUIERO!!!! Muxxxxxxxus maitia
Te quiero tia donde estes aunque siempre estaras con nosotros siempre nos as dado tu apoyo y nos as ayudado y donde estes sigue ayudandonos besos te quiero
Te quiero tia donde estes aunque siempre estaras con nosotros siempre nos as dado tu apoyo y nos as ayudado y donde estes sigue ayudandonos besos te quiero
No tengo palabras para describir este dolor tan grande. Nada podrá llenar el vacío que nos has dejado. Tú eras el nexo de unión de esta familia, la que cuidaba de los abuelos y quien organizaba todo para lograr reunirnos en las fechas importantes. Una persona a la que todos querían y con la que siempre se podía contar. Si tenías un problema, allí estaba Fini para echarte una mano. Siempre.
Alegre, extrovertida, cariñosa y verborreica. Porque sí, «rajabas» hasta por los codos, contigo era imposible aburrirse. Y no nos olvidemos de tu gran sonrisa. ¿Alguien ha visto alguna foto de Fini en la que no salga sonriendo? Creo que no.
Dicen que cuando un ser querido nos deja, nace una nueva estrella. Así que a partir de ahora, cuando miréis al cielo, buscad la estrella más grande y bonita del firmamento. Yo lo haré, y con un suave susurro le diré: Esto no es un «adiós» sino un «hasta pronto», porque sé que algún día nos volveremos a ver.
Fini, te quiero.
Que facil y en que poco tiempo has conseguido que te quiera y que rapido me he sentido querido también…
Vaya ejemplo de vivir con energía e ilusión, impresionante.
Estate tranquila porque nos va a costar muchísimo superarlo, pero te has encargado de enseñarnos a saber seguir adelante, pase lo que pase.
Goian Bego Fini…
No tengo palabras para expresar
el dolor tan inmenso que siento.
Me parece un mal sueño, pienso que
en cualquier momento vas a entrar con
la mejor de tus sonrisas, y un día más
disfrutar de tu compañía , con esas
conversaciones interminables, en las que
hablábamos de todo.
Se nos pasaba el tiempo sin darnos cuenta.
Sabíamos mucho la una de la otra…
Este edificio no es el mismo sin ti.
Espero que allá donde estés, veas lo que
te queremos, lo tristes que estamos ; cundías mucho, todo el mundo
habla de Josefina, de tu sonrisa, de tu
vitalidad, y de la gran compañera que has
sido, dispuesta a ayudar, a echar una mano
a quien lo necesitará.
Me parece increíble que ya no te vuelva a ver. Mi cabeza está llena de tus recuerdos,
te veo por todos lados, tu cara me viene cada momento.
Sólo me queda darte las gracias por ser
como eras, por haberte tenido como amiga
y pedirte que me dejes un poco de tu vitalidad, de tu optimismo y de tu sonrisa.
Te quiero mucho Josefina.
Carmen
Me levanto cada mañana oyendo tu voz,
viendo tu sonrisa
¿ha sido un sueño feo? ,
que dura realidad,
NO ESTAS
Quiero llamarte y no sé adonde,
«siento» que no te has ido
estas por aquí,
organizando e indicarnos a todos
«como vamos a vivir sin ti»
Por la mañana te seguiremos dando los «buenos días»
por el día wuasapearemos allá donde estés
por la noche te diremos «buenas noches»
TE QUIERO FINI
Rosi
(Rousssss vamos a…..)
Fini, Fini Fini,
¿por qué te has ido tan pronto???
tenemos cosas pendientes aún que quiero compartir contigo
Sé que allá donde estés vas a estar pendiente de lo que haga, y te encargaras de alguna forma de estar conmigo
Te quiero
Queridas Ana y Paula
Querido Pedro y querida familia de Josefina
Estoy en Canarias desde el día 26 de marzo
Soy Feli Palacios ,compañera de Josefina en el juzgado contencioso dos
Como siento no haber podido estar en su despedida
Era una persona inteligente ,trabajadora,ordenada,rapida graciosa,exagerada ,cariñosa,alegre y buena compañera
Tenía una sonrisa perfecta,
A mí con sus expresiones y dichos me hacía reír
Qué pena no volverla a ver
Desde el primer día que trabajamos juntas me encantó entera
No le vi ni un solo defecto
Hablaba de vosotras,de los viajes con la caravana con su Pedro
De su último viaje a Tenerife,y de verdad era superamena
Ha sido una suerte para mí,haberla conocido y haber trabajado juntas
El viernes 5 de abril vuelvo al juzgado y os aseguro que nada va a ser igual
Un abrazo muy muy fuerte y mucha fuerza
Feli
Cómo ha sido siempre y será,a pesar de la distancia,siempre con nosotros.¡Moitos bicos,Fini!
Familia Pérez Iglesias.
Ama, te echo de menos, echo de menos todo, no te vamos a olvidar nunca, nada, es imposible, eres la AMA. Te quiero ♥️
Nuestra Fini era una persona muy querida y sabemos que sois muchos los que compartisteis momentos inolvidables con ella. Por eso hemos querido reunirlos aquí y poder rendirle así nuestro pequeño homenaje.
Gracias a todos los que habéis contribuido a enriquecer su vida
Siempre te recoradaremos!!
Tia Fini!!